Bu Sayı

Editör'den

 Güncel

   Toplu sözleşmede mutlu son

   Başkan Halit Narin'in TRT-2'deki söyleşisi

   İstanbul yaklaşımı bir yaşında

   Asgari ücrette yüzde 22 artış

 Beklentiler

   2002'nin değerlendirilmesi ve 2003 yılından beklentiler

   2002 yılı kâr yılı değil, ar yılı olmuştur

   Ekonomik büyüme 2003 yılında da sürdürülebilir mi?

 Göstergeler

   2003 yılı çalışma hayatı göstergeleri

   Yeni kıdem tazminatı

 Araştırma

   İplik üreticisi, düşük fiyatlı ithal mallarla savaşıyor!

 Hukuk

   Prof. Dr, Tankut Centel

Beklentiler

2002 yılı kâr yılı değil, ar yılı olmuştur

2002 yılının olumlu yanlarına baktığımızda, ekonominin yüzde 6.2 büyümesi, enflasyonun son 19-20 yılın en düşük seviyelerinde gerçekleşerek yüzde 30'lann altına indirilmiş olması, faiz dışı beklentinin yakalanması, siyasi açıdan bakıldığında çok karmaşık bir yıl olmasına rağmen ihracat hedefinin aşarak 36.2 milyar dolar gerçekleşmesi, genel olarak hedefleri yakalamış başarılı bir yıl olduğunu söyleyebiliriz.
2002'nin olumsuz taraflarına baktığımız zaman maalesef siyasilerin ülke çıkarlarını bir tarafa bırakarak şahsi ve parti menfaatlerini ön planda tuttukları bir yıl olmuştur. Hepimizin bildiği gibi bu haksızlığın karşılığı olarak da gerek merkez sağ, gerekse merkez sol partiler bunun bedelini ağır bir şekilde ödemek zorunda kalmışlardır. Hatta genel başkanian da silinip gitmişlerdir. Burada dikkat çeken husus, halkın hür iradesi bunun cevabını sandıkta vermiştir. Bunun yanında özellikle birkaç yıldır artan borç stoklan 150 milyar dolan bulmuş, halk daha çok fakirleşmiş, maalesef işsizlik-tabiî ki bu resmi kayıtlar-yüzde 11.81er seviyesine ulaşmış, milli gelirimiz kişi başı 2500 dolara gerilemiş, daha çarpıcı bir örnek; eğitimli gençlerimizin nerede ise yüzde 40'ı işsiz bırakılmıştır. Bu olumsuzluklar yanında dış ticaretimizin, ihracatımızın başarısını iyi tahlil etmek gerekir diye düşünüyorum. Ne yapmış ihracatçımız: Canı pahasına, pazar ve müşterisini kaybetmemek için kârından fedakârlık etmiş, hatta zararına çalışmış, geleceğin umutlarını dikkate alarak inanılmaz bir mücadele sergilemiştir. Bu gelişmeler özellikle kendi sektörümüzde bu şekilde olmuştur. Açık bir ifade ile 2002 yılı kâr yılı değil, ar yılı olmuştur Burada sektörümüzün 2002 yılının performansına dikkat çekmek istiyorum ve özellikle Ankara'nın bu sektöre biraz daha ilgi duymalarının doğru olacağı kanısındayım. İstihdamda ve ihracatta öncü en çok katma değer yaratan emek yoğun bu sektörün önündeki engellerin kaldırılarak, dünya ile rekabet edebilir koşullar oluşturulmalıdır. Eğer bu fırsatlar yaratılır ise bu sektör ihracat rakamlarını 2002'de olduğu gibi 2003'te yüzde 25'lerin üzerine taşıyabileceği kanaatindeyim.
2003 yılının iyi taraftan ve kötü taraflarının tespitinden sonra 3 KasınYda yapılan genel seçimden tek partili bir hükümetin iş başına gelmesi Türkiye için yeni bir fırsat olduğu kanaatindeyim. Bunun ülke meselelerinin daha ivedi çözümlenme ve uygulama için bir şans olduğunu düşünüyorum. Maalesef ülkemiz bugüne kadar sürekli deneme yanılma metodu ile yönetildi. Bu bakımdan hükümetin tek parti olarak görev başında olması onlar için de bir şans olduğu kanaatindeyim. Bu fırsatı iyi değerlendirirler ise ülke sorunlan çözülür. Adalet ve Kalkınma Partisi seçim öncesi hükümet programlarını açık bir şekilde kamuoyuna sundular. Bugün aynı parti hükümet oldu ve acil eylem planlarını da sunarak hatta tarih vererek, bu vermiş olduklan taahhütleri tescil etmiş oldular. İste şimdi icraat zamanı. Laf üretmek yerine, popülist politikalar hiçbir zaman tercih edilmeden iş üretmek zorundalar. Çünkü ülkenin önünde çok büyük sorunlar duruyor, zamanın değeri paradan daha kıymetli olduğu bir yıla hep birlikte girdik. Zaman kaybetmeden tercihler belirlenmelidir. Ekonomi birinci sıraya oturmalı, yakalanan bu iyimser hava kaybolmadan taahhüt edilen reformlar gerçekleştirilmelidir. İşsizlik, yoksulluk, eşitsizlik üretim üe ödüllendirilerek bir genç nesle fırsatlar yaratılmalıdır. Unutulmamalıdır ki, ülke ekonomisinin ba-şanya ulaşması, yatırımların önünün açılması, reel kesimin içinde bulunduğu olumsuz rekabet koşullarının iyileştirilmesini, ihracatımızın ulusal ve kalıcı bir statüye ulaştırılarak değişmez dış ticaret politikalarıyla yeni pazarlarda ihracatçımıza eşit şartlarda rekabet yaratılmalıdır. İnanıyorum ki, Türkiye ihracat odaklı bir büyüme modelini dikkate alır, geliştirir ise yeni pazarlarda kalıcı ve en önemlisi 2005 yılı dünya ticaret örgütünün kurallarının devreye girmesinden önce şansını ve bu pazarlarda kalıcılığını yakalayabilme şansına kavuşacaktır.
Umutların başlangıcı olarak adlandırdığım 2003 yumul, ülkemiz insanına esenlik getirmesi, sağlık, mutluluk getirmesi dileği ile...